9/10/2008 - Ümit Yaşar Oğuzcan
Milyon Kere Ayten Ben bir Ayten'dir tutturmuşum
oh ne iyi Ayten'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum
Ayten üstüne Saatim her zaman Ayten'e beş var
Ya da Ayten'i beş geçiyor Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz
Günlerden Aytenertesidir Odur gün gün beni yaşatan
Onun kokusu sarmıştır sokakları Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz
Onu siz de seversiniz benim gibi Ama yağma yok Ayten'i size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var Onu da alın gerekirse
Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
Parasızlık da bir şey mi Ölüm bile kötü değil Aytensizlik kadar
Ona uğramayan gemiler batsın Ondan geçmeyen trenler devrilsin
Onu sevmeyen yürek taş kesilsin
Kapansın onu görmeyen gözler
Onu övmeyen diller kurusun
İki kere iki dört elde var Ayten
Bundan böyle dünyada Aşkın adı Ayten olsun
| 
